زندگی پس از مرگ: تلاش سلول ها برای زنده ماندن مدت ها پس از مرگ

فراشفا: مطالعه ای جدید مدرکی نو برای مثلی قدیمی فراهم می کند که می گوید: «مرگ تنها شروع است.» طبق این تحقیق، برخی سلول های بدن مدت ها پس از مرگِ ارگانیسم برای زنده ماندن تلاش می کنند.

در برخی موارد، فعالیت سلول پس از مرگ عملا افزایش می یابد. این تحقیق حاکی از آن است که مرگ یک ارگانیسم زنده فرآیندی چند مرحله ای است که برای مدت ها پس از آخرین ضربان قلب ادامه می یابد؛ یافته های این تحقیق می تواند تاثیراتی بر همه چیز از تحقیقات بر روی سرطان گرفته تا طولانی کردن عمر داشته باشد.

این مطالعه، که اکنون به صورت برخط در مجله Open Biology منتشر شده است، نشان داد که چه تعداد سلول پس از مرگ یک ارگانیسم زنده می مانند و به زندگی ادامه می دهند. برای مثال، دریافتند سلول های بنیادی به طور خاص پس از مرگ بیشترین فعالیت را دارند و برای زنده ماندن تلاش می کنند و روزها و در برخی موارد هفته ها پس از مرگ تلاش می کنند خودشان را ترمیم کنند. در ضمن، فرآیندی به نام رونوشت ژن هم، که بنا به توضیح سایت Seeker، رفتار سلولی مرتبط با استرس، ایمنی، التهاب و سرطان است، پس از مرگ افزایش یافت. بااینکه این تحقیق بر روی ماهی گورخری و موش ها انجام شد، این محققان بر این باورند که همین فعالیت سلولی مشابه را می توان در تمام موجودات زنده مشاهده کرد.

پیتر نوبل، نویسنده ارشد این مطالعه به سایت Seeker گفت: «وقتی ارگانیسمی می میرد همه سلول ها نمی میرند. انواع سلول های مختلف، طول عمر، زمان نسلی و برگشت پذیری متفاوتی نسبت به تنش شدید دارند.»

این کشف فریبنده «برزخ مرگ» نامگذاری شده است، و به دوره زمانی بین مرگ و تجزیه اشاره دارد که همه سلول های بدن هنوز نمرده اند. محققان این مطالعه خاطر نشان کرده اند که یافته های آنها حاکی از آن است که مرگ بیشتر شبیه به فرآیند توقف آرام است و نه شبیه به خاموشی ساده که بسیاری تصور می کنند. به علاوه، درک بهتر وقایعی که هنگام مرگ رخ می دهد می تواند موجب انجام دخالت های پزشکی با هدف به تاخیر انداختن این فرآیند شود.

این تحقیق نه تنها به درک بهتر ما از نحوه مرگ بدن، (و احتمالا به درک چگونه به تاخیر انداختن این فرآیند) کمک می کند، بلکه احتمالا می تواند اثرات واقعی بر پیوند عضو داشته باشد. تحقیق قبلی حاکی از آن بود که احتمال ابتلا به سرطان در بیماران پس از دریافت عضو پیوندی بالا است. برای مثال، مطالعه سال ۲۰۱۱ موسسات ملی سلامت نشان داد که پذیرندگان عضو پیوندی ایالات متحده ریسک بالایی برای ابتلا به ۳۲ نوع مختلف سرطان داشتند. بالاترین ریسک ها سرطان غدد لنفاوی غیرهادکین(۱۴٫۱درصد همه سرطان ها در پذیرندگان پیوند)، سرطان ریه (۱۲٫۶ درصد)، سرطان کبد (۸٫۷ درصد) و سرطان کلیه (۷٫۱ درصد) بود.

هرچند دلیل این اتفاق روشن نیست، این مطالعه جدید حاکی از آن است که این امر ممکن است به افزایش فعالیت سلولی مشاهده شده در این «برزخ مرگ» مرتبط باشد. در ضمن، نوبل اظهار داشت که حتی ممکن است کاری باشد که بتوانیم در این مورد انجام دهیم و پیشنهاد کرد که پیش غربالگری اعضای پیوندی از لحاظ افزایش رونوشت های ژن سرطان احتمالا می تواند این ریسک را کاهش دهد.


منبع اصلی مقاله: Source: Pozhitkov AE, Neme R, Domazet-Lošo T, et al. Tracing the dynamics of gene transcripts after organismal death. Open Biology. 2017

نویسنده: دانا دووی (Dana Dovey)

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

منبع: medicaldaily؛ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۷

دیدگاه کاربران ...

تعداد دیدگاه : 0

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید